REKELRestrukturyzacja / Wiedza

KRZ i dokumenty

Majątek i zabezpieczenia: inwentaryzacja przed konsultacją

Wykaz majątku powinien pokazywać nie tylko wartość, lecz także własność, miejsce położenia, sposób wykorzystania i obciążenia. Dzięki temu można ustalić, jakie zasoby wspierają działalność oraz które dane wymagają wyceny lub sprawdzenia. To przygotowanie do konsultacji, a nie formalny spis inwentarza sporządzany w postępowaniu.

Opracowanie: Redakcja RekelPublikacja i sprawdzenie źródeł: 25 października 2026Informacje ogólne

Zidentyfikuj składnik i prawo do niego

Podziel wykaz na nieruchomości, maszyny, pojazdy, zapasy, środki pieniężne, należności i pozostałe prawa majątkowe. Każdej pozycji nadaj identyfikator oraz dokument źródłowy. Przy rzeczy zapisz lokalizację, stan techniczny i właściciela. Osobno oznacz przedmioty leasingowane, wynajęte, przyjęte do naprawy lub należące do kontrahenta. Samo używanie maszyny w zakładzie nie potwierdza jej własności. Jeżeli działalność prowadzi osoba fizyczna, zakres majątku wymagającego analizy trzeba ustalić indywidualnie; nie pomijaj informacji tylko dlatego, że składnik nie figuruje w firmowej ewidencji środków trwałych.

Rozdziel rodzaje wartości i daty

Przy wartości zaznacz, czy pochodzi z ksiąg, wcześniejszego operatu, oferty zakupu czy wstępnego szacunku. Dopisz datę oraz autora. Amortyzacja księgowa nie określa automatycznie ceny sprzedaży, a ogłoszenie podobnego urządzenia nie dowodzi, że nabywca zapłaci tyle samo za sprzęt firmy. Opisz uszkodzenia, brak dokumentacji, koszt demontażu i zależność od innych urządzeń. Przy zapasach oddziel towary pełnowartościowe od uszkodzonych i trudno zbywalnych. Przy należnościach wskaż opóźnienia, reklamacje oraz dokumenty dotyczące odzyskania pieniędzy. Ostateczny sposób wyceny zależy od celu analizy.

Przypisz obciążenia do majątku

Dla hipoteki, zastawu lub przewłaszczenia na zabezpieczenie wskaż wierzyciela, zabezpieczone zobowiązanie, dokument i numer właściwego rejestru, jeżeli występuje. Dodaj informacje o zajęciach oraz sporach o własność. Księgę wieczystą można przeglądać w oficjalnym systemie Ministerstwa Sprawiedliwości, znając jej numer; zachowaj datę sprawdzenia i odnotuj wzmianki wymagające wyjaśnienia. Rejestr nie zastępuje przeczytania umowy i aktualnego rozliczenia długu. Gdy jeden kredyt jest zabezpieczony na kilku składnikach, połącz je wspólnym oznaczeniem. Unikniesz pozornego zwielokrotnienia zadłużenia przy sumowaniu tabeli.

Pokaż znaczenie składnika dla działalności

Dodaj krótką informację, co się stanie, jeśli przedsiębiorstwo utraci możliwość korzystania ze składnika. Przykładowo niewielki serwer może obsługiwać system zamówień, a zapasowy wózek pozostawać niewykorzystywany. Takie dane pomagają ocenić założenia planu, ale nie stanowią zgody na sprzedaż ani przeniesienie własności. Ustal z prowadzącym sprawę, które dokumenty trzeba uzupełnić i kto powinien sprawdzić obciążenia. Prawo restrukturyzacyjne przewiduje odrębne obowiązki dotyczące majątku, w tym sporządzenie spisu inwentarza z oszacowaniem przez zarządcę w sanacji. Roboczy wykaz zachowaj z datą oraz historią korekt. Dotyczy to również wartości korygowanych po oględzinach.

Lista przed kolejnym krokiem

  • Nadaj składnikom identyfikatory i zapisz ich lokalizację.
  • Rozdziel własność, współwłasność, leasing i najem.
  • Do każdej wartości dopisz źródło, metodę i datę.
  • Połącz obciążenia z dokumentami oraz zabezpieczonym długiem.
  • Zaznacz zajęcia, spory o własność i niekompletne dokumenty.
  • Opisz znaczenie kluczowych składników dla dalszej działalności.

Otwórz interaktywną listę dokumentów →

Źródła i dalsza weryfikacja

  1. Prawo restrukturyzacyjne — art. 10, 10a i 52, dane majątkowe oraz spis inwentarzahttps://eli.gov.pl/api/acts/DU/2026/533/text/U/D20260533Lj.pdf
  2. Ministerstwo Sprawiedliwości — Elektroniczne Księgi Wieczystehttps://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/elektroniczna-ksiega-wieczysta

Źródła sprawdzono 25 października 2026. Przed czynnością sprawdź aktualne wymagania w instytucji prowadzącej sprawę. Listy przygotowania są wskazówkami organizacyjnymi redakcji, a nie zamkniętym katalogiem wymagań prawnych.